De vakantieverzekeringsattest is een document dat de meeste seizoenshuurders op het laatste moment ontdekken, wanneer de eigenaar het vraagt voordat de sleutels worden overhandigd. Dit bewijs toont aan dat de huurder een dekking heeft voor de schade die hij aan de vakantiewoning zou kunnen toebrengen tijdens zijn verblijf. Met de recente verstrenging van de regelgeving omtrent vakantiewoningen, met name de wet Le Meur, neemt dit attest een nieuwe plaats in de relatie tussen eigenaren en huurders in.
Wet Le Meur en registratie van vakantiewoningen: wat verandert voor het vakantieverzekeringsattest
De artikelen over vakantieverzekeringen behandelen zelden de regelgevende context die dit document steeds meer gevraagd maakt. De wet Le Meur heeft, met ingang van 20 mei 2026, de verplichting ingesteld om elke vakantiewoning te registreren en een registratienummer op de advertenties te vermelden, op het hele Franse grondgebied.
Dezezelfde wet stelt nu een vereniging van mede-eigenaren in staat om vakantiewoningen met een meerderheid van twee derde in bepaalde gevallen te verbieden. Elk nieuw vastgesteld reglement van mede-eigenaren moet aangeven of vakantiewoningen zijn toegestaan of verboden.
Recente gidsen voor seizoensverhuurders raden aan om deze registratie te koppelen aan de systematische eis van een vakantieverzekeringsattest voor elke huurder, ter aanvulling van een verzekering voor niet-bewoonde eigendommen (PNO). Deze koppeling tussen administratieve registratie en verzekeringsbewijs vormt een opmerkelijke wijziging in de praktijk voor eigenaren die verhuren via platforms. Een gids over het vakantieverzekeringsattest beschrijft de stappen om aan deze nieuwe eisen te voldoen.
Vakantiegarantie in het wooncontract: controleren voordat je vertrekt
De burgerlijke aansprakelijkheid voor vakantieverhuur is doorgaans inbegrepen in de standaard woonverzekeringen. Het dekt de schade die de huurder, de leden van zijn huishouden of zijn huisdieren kunnen toebrengen aan de gehuurde woning tijdens de vakantie: waterschade, brand, glasbreuk.
De veelvoorkomende valkuil ligt in de beperkingen van deze basisdekking. De garantie die is opgenomen in een standaard meer risico woonverzekering beperkt zich vaak tot de burgerlijke aansprakelijkheid voor schade aan de eigenaar. Het dekt niet noodzakelijkerwijs de diefstal van persoonlijke bezittingen van de huurder in de vakantiewoning, noch de schade die de huurder zelf lijdt.
Wat de basisgarantie niet altijd dekt
- De diefstal van persoonlijke spullen in de seizoensverhuur, waarvoor vaak een specifieke uitbreiding van de woonverzekering nodig is
- Schade aan de roerende goederen van de eigenaar boven een bepaalde limiet, die varieert afhankelijk van de verzekeraars
- Verblijven in het buitenland, waarvoor sommige contracten de vakantieverzekering uitsluiten of beperken
- Langdurige verhuur die de in het contract gedefinieerde periode overschrijdt (vaak beperkt tot enkele maanden per jaar)
Voordat je een verhuur boekt, moet je de bijzondere voorwaarden van het wooncontract opnieuw doorlezen en de vakantieclausule opsporen. Als deze ontbreekt of te beperkend is, kan een tijdelijke vakantieverzekering worden afgesloten bij de woonverzekeraar of een derde verzekeraar.
Het verkrijgen van het vakantieverzekeringsattest: concrete procedure
Het vakantieverzekeringsattest is een document dat wordt afgegeven door de verzekeraar van de huurder. Het vermeldt de identiteit van de verzekerde, de dekkingsperiode, het adres van de vakantiewoning en de geactiveerde garanties.
Om het te verkrijgen, moet je contact opnemen met je verzekeraar en de data van het verblijf en het adres van de gehuurde woning doorgeven. De meeste verzekeraars verstrekken dit document binnen enkele dagen, soms direct vanuit de online klantenruimte. Sommige verzekeraars vereisen echter een verwerkingstijd, waardoor het beter is om de aanvraag tijdig te doen.
Informatie die aan de verzekeraar moet worden verstrekt
- Het exacte adres van de vakantiewoning (stad, straat, verdieping als het een appartement is)
- De exacte data van aankomst en vertrek
- Het aantal personen dat tijdens het verblijf in de woning verblijft
De eigenaar heeft niet het recht om een bepaald type contract of een specifieke verzekeraar te eisen. Hij kan echter weigeren de sleutels te overhandigen als de huurder het gevraagde attest niet verstrekt, net zoals een traditionele verhuurder een attest van woonverzekering kan eisen.
Vakantieverzekeringsattest en verhuurplatforms: een aanhoudende onduidelijkheid
Verhuurplatforms zoals Airbnb bieden geïntegreerde verzekeringsprogramma’s aan. Airbnb heeft bijvoorbeeld een “Gast”-garantie die bepaalde schade veroorzaakt door reizigers dekt. Deze platformdekking vervangt geen persoonlijke vakantieverzekering voor de huurder.
De huurder blijft burgerlijk aansprakelijk voor de schade die hij veroorzaakt. Als de platformgarantie een schadegeval niet dekt, is het de persoonlijke verzekering van de huurder die zal worden ingeroepen. Zonder geldig vakantieverzekeringsattest draagt de huurder de kosten van de reparaties uit eigen zak.
Vanuit het perspectief van de eigenaren verschillen de ervaringen op het terrein over de betrouwbaarheid van de garanties die door de platforms worden aangeboden. Verschillende gidsen voor verhuurbeheer raden aan om niet alleen op deze dekkingen te vertrouwen en een apart vakantieverzekeringsattest van elke huurder te eisen, vooral sinds de invoering van de registratieplicht voor vakantiewoningen.
De toename van de regelgeving rond vakantiewoningen maakt het vakantieverzekeringsattest minder triviaal dan voorheen. Voor de huurder blijft het controleren van zijn dekking en het aanvragen van het document bij zijn verzekeraar een snelle stap. Voor de eigenaar is het nu een logische stap om dit systematisch te eisen, in een bredere context van naleving waarin registratie, verzekering en transparantie een samenhangend geheel vormen.